Pero bueno, que astí fuemos Javier Vecino, Javier Camacho (no tos perdiatz las suyas fotos de l'Himalaya, son impresionants) e un servidor a veyer cómo iba l'agüerro per astí. E como per tot arreu, bell troz bien, atros pelato e atros quasi verdes. pero cal bailar con la que toca, asinas que nos metiemos en fayena. Desgraciatament Javier Camacho habió de marchar luego e nos deixó astí soletz. Quan ya arribaba la hora d'ir marchando baixaban dos fotografos més con es que estiemos charrando. Yo prencipié a fer el descenso río-río, pero a la segunda gorga, no que me trobo un vutre! Despaciet, quito l'angular e meto el 100 macro perque ye el més largo que tiengo (no pensetz mal) e me voi acercando poquet a poquet dica quasi poder tocar-lo, asinas que quito el macro e torno a meter l'angular. E no que m'acometeba eme quereba picar. Debeba llevar pro tiempo astí e teneba buena cosa de fambre el pobre. Avisé a's atros dos fotografos pa que podesen fer-le fotos e puyé per lo camín "normal" (perque no ye mica fácil, abstener-se chent con vertigo) perque ya no me vagaba de baixar río-río. E ya en Escuaín avisé a la guardería d'el Parque. Aquí tenetz quantas fotos.
Os Vivers d'o Campillón:
Dimensionando:
Chugando con es refleixos:
Fuellas e uembras:
El que se me quereba comer
Intimidando:
E un par de casas d'Escuaín:
E ahier, per fin dia d'agüerro de tot, torné a salir, pero ixo ya pa unaltro día.

















































